niedziela, 14 czerwca 2015


Zastanów się teraz czy masz poczucie własnej wartości? Co na co dzień kształtuje w Tobie pozytywny odbiór własnej osoby?
Jeśli jesteś rodzicem to musisz mieć świadomość tego, że Twoja postawa względem dziecka odgrywa niezwykle ważną, niemal kluczową rolę w jego widzeniu siebie. Co za tym idzie, Twoje podejście do dziecka odwzorowuje poniekąd jego poziom poczucia własnej wartości.Widzisz, okazuje się, że w pierwszych latach życia, zwłaszcza do wieku 6 lat w dziecku zachodzą tak istotne zmiany, iż właśnie wówczas kształtuje ono w swojej małej, mądrej główce swoją wewnętrzną sympatię lub antypatię do siebie samego.

Zacznijmy od tego czym w ogóle jest to "poczucie własnej wartości"? Są to utrwalone w ciągu życia przekonania, iż osoba poradzi sobie z wyzwaniami życia oraz wewnętrzne zaufanie do tego, że to, co się robi, jest wykonywane dobrze.
Od kwestii naukowej zaczynając niewątpliwie ważne jest ukazanie trzech komponentów, które składają się na odpowiednią postawę. Wyróżnia się:
1. Komponent intelektualny, czyli własna ocena swojej osoby. Określenie jakim się jest w odniesieniu do pozytywnych, jak i negatywnych cech.
2. Komponent emocjonalny, czyli uczucia, jakie człowiek do siebie żywi. Samookreślenie, czy osoba lubi siebie oraz czy "zasługuje" na bycie lubianą.
3. Komponent behawioralny, określenie relacji z innymi ludźmi oraz samoakceptacja. Osoba określa, czy coś jest dla niej, czy też nie.

Niezwykle istotną kwestią jest uczestnictwo rodziców w życiu dziecka. Należy dziecku poświęcać jak najwięcej czasu, takiego, w którym czuje się ono najważniejsze dla nas. Ukazywanie dziecko przez rodzica świata uczuć, wsparcia i aprobaty kształtuje w nim właśnie poczucie własnej wartości.
Dziecko jest istotą niezwykle plastyczną i delikatną. Nie należy wzbudzać w nim np. poczucia winy w sytuacji gdy nie spełniło się ono w jakiejś roli. Wprost przeciwnie należy dać mu pole manewru.

Jeśli dziś nie udało się donieść kupki do nocnika i wylądowała w pieluszce to nie ma co pokazywać swoich negatywnych emocji. To tylko zraża. Jeśli starsze dziecko przyniesie jedynkę ze szkoły to trzeba dodać mu otuchy, powiedzieć, że postara się i na pewno na drugi raz będzie lepiej.
Dziecko musi w rodzicach widzieć osoby spełnione, takie, które cieszą się z życia i własnych aspiracji. Wówczas i ono uwierzy we własne siły, ponieważ mama i tata są wspaniali.
Nie należy dziecka bezpodstawnie karać.

Małym dzieciom nie wolno dawać kar, które je przerastają. Absolutnie niedozwoloną
rzeczą jest karanie cielesne, które ma radykalny wpływ na spadek poczucia własnej wartości.
Dziecko widzi w nas rodzicach i opiekunach najważniejszych ludzi w życiu. Zatem mamy na swoich barkach wielkie zadanie, sprawić by dziecko nigdy nie wątpiło we własne siły, aspiracje i umiejętności. Pomagajmy mu, dowartościowujmy,komplementujmy delikatnie często, a po latach zwróci się to z nawiązką. :)

Spodnie baggy- Hobibobi
Czapka i komin- Monello
T-shirt w paski- George
Buty- American Club





















2 komentarze:

  1. Wydaje mi się, że wielu rodziców nie jest świadomych tego, jak bardzo ich zachowanie ma wpływ na późniejsze życie ich dzieci, na ich szczęście, postawy i zachowania. Na co dzień na spacerach spotykam mamy, które tonem żołnierza nakazują lub dają klapsa w pupę. Straszne. Mam nadzieję, że mi się uda wychować moją córkę na szczęśliwą, pewną siebie kobietę... co nie będzie takie łatwe. Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To jest właśnie najgorsze, takie narzucanie dziecku swoich racji. Dziecko to człowiek, tyle, że mały. Powinno mieć ono możliwość wyboru zawsze. W ten sposób uczy się życia w społeczeństwie oraz dostrzega co wolno, a co nie. Życzę Ci by spełniło się Twoje życzenie :)

      Usuń